Premios Fundación ANADE

Desde a Fundación ANADE comunícannos que xa están abertas as convocatorias para o X Premio Internacional de Fotografía sobre a Discapacidade e o IV Premio de Artes Plásticas realizadas por Persoas con Discapacidade.

No caso do de fotografía tedes até o día 10 de novembro para presentar os vosos traballos e podedes ver todos os detalles da convocatoria na seguinte ligazón:

FOTOGRAFÍA

Para o de artes plásticas tedes até o 21 de outubro para enviar os traballos e podedes consultar a información mais detallada na seguinte ligazón:

ARTES PLÁSTICAS

Gustaríanos felicitar á Fundación ANADE por estes premios e por todo o labor que realizan diariamente. Podedes seguir todas as novidades de ANADE na súa web, www.fundacionanade.org,  ou mais directamente na súa páxina de facebook.

Publicado en Concursos | Etiquetado , , , , | Deixar un comentario

Gabor

Hoxe queremos recomendarvos un documental que gañou numerosos premios, entre eles o de mellor documental español do festival Documenta Madrid 2014, trátase de Gabor.
A Sebastian Alfie encárganlle rodar un anuncio para a fundación Ollos do Mundo, sobre a cegueira nunha zona de Bolivia. Para poder realizalo precisa un tipo de cámara que poucas persoas teñen, unha desas persoas e Gabor, un director de fotografía retirado que agora aluga material de rodaxe.

Cando Sebas coñece a Gabor todo cambia. Gabor ten moita experiencia como director de fotografía, profesión que exerceu durante moitos anos, antes de quedar cego. Ao coñecerllo, Sebas decide cambiar de plans e contratar a Gabor como director de fotografía para a súa rodaxe. Ambos emprenden entón unha aventura na que Gabor vese obrigado a esquecer os límite que se  auto impuxera por mor da súa cegueira. Unha historia de superación que non vos deixará indiferentes.

Compartimos convosco o trailer e animámosvos a que se tedes a oportunidade de velo non a deixedes pasar

Publicado en Novas | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

Efemérides non, grazas

Nos nosos almanaques atopámonos con que a maior parte das datas están sinaladas como o “Día de”. Ó ler as novas no xornal ou ver os informativos, hai centos de imaxes de xente con caras de moita implicación participando en actos conmemorativos.

É certo que segue sendo preciso concienzar da necesidade de loitar por conquerir algún dos moitos dereitos e principios que deberan rexir as nosas vidas. Aínda é necesario movilizarnos por causas xustas e en prol de todos e todas, como poden ser: o fin da violencia de xénero, a inclusión social das persoas con discapacidade, a igualdade de dereitos laboráis entre homes e mulleres, a defensa da infancia ou a protección dos espazos naturáis ou do patrimonio.

O ideal, o noso obxectivo a conquerir e polo que loitar, é suprimir todas esas datas do almanaque, lograr un mundo plenamente inclusivo, solidario, sen fendas de poboación discriminada.Pero iso é un soño, polo menos ata agora, e por iso temos que seguir lembrándolle á sociedade que hai que loitar por facelo realidade.

Pero unha cousa é a necesidade de concienciar á comunidade das carencias dos colectivos máis perxudicados, e outra facer destes “Días de” unha festa na que amosar por un día unha cara moi comprometida e solidaria, para o día seguinte esquecersenos todo.

Cando de verdade se quere traballar a prol de metas como a inclusión social das persoas con capacidades diferentes, das persoas con culturas diferentes, das persoas en risco ou en total exclusión social, temos que fuxir das efemérides, da celebración do “día de” e logo esquezernosata o ano seguinte. Temos que ir a un traballo prolongado no tempo e sen interupcións, un traballo con altos e baixos, con triunfos e derrotas, con alegrías e tristuras, pero sempre cara adiante, avanzando hacia a meta final, sen espazo para o pesimismo ou o derrotismo.

Iso é o que dende hai xa anos se ven facendo dende a Rede Museística Provincial de Lugo. Os nosos proxectos son proxectos a longo prazo, proxectos nos que non se busca o titular e saír ó día seguinte no periódico, senón a continuidade no tempo, a consecución do obxetivo. Por iso, proxectos como Museos 25.2, cos internos do cárcere de Bonxe; Museos de aquí e acolá, con persoas provintes de diferentes culturas; ou o traballo coas diferentes capacidades, prolónganse no tempo durante anos, créanse redes de colaboración, establécense vínculos de fidelidade.

Eu mesma son un claro exemplo. O pasado mes de novembro cumplín o meu primeiro trienio como traballadora da rede, xa son tres os anos que unha persoa cega está traballando no Departamento de Educación coa axuda de todo o persoal da Rede.

Tedes que perdoar que exemplifique en min o que eu entendo que é á boa labor, o verdadeiro camiño, pero realmente penso que esa é a forma de traballar. Non buscar a fotografía, o titular dun día, facer un traballo máis calado pero máis efectivo. Sen prazos de tempo senón con metas e obxetivos que alcanzar, no que o que importan son as persoas que forman parte do proxecto e non o minuto de gloria nun informativo ou o titular nun xornal.

Como iso é o que penso, non me puiden resistir a compartir convosco a miña idea de EFEMÉRIDES NON, GRAZAS- Proxectos con persoas e para persoas.

Angeles Miguélez

Publicado en Colaboracións | Etiquetado , , | Deixar un comentario

Manifesto

Neste 3 de Decembro de 2014, Día Internacional das Persoas con Discapacidade, dende a Rede Museística da Deputación Provincial de Lugo, todas as persoas ca conformamos, tanto o colectivo de traballadores coma o da comunidade que rodea ós catro museos da rede, queremos manifestar: que non cremos na discapacidade, senón nas diferentes capacidades que cada un de nós temos.

Nun mundo realmente inclusivo, que é polo que temos e imos a loitar, todos temos dereito a participar e desfrutar de todo o que a sociedade oferte; a ser parte das tomas de decisións de calquera índole; a ser tomados en conta á hora de deseñar novas tecnoloxías e a hora de programar actividades culturáis ou lúdicas ou de poder participar en igualdade nunha oferta de emprego.

Así, todos xuntos e mesturados, iguáis e cada un diferente do outro, e coma queremos vivir. Aportando cada quen a súa particularidade ata formar este variado e colorido collage que é a sociedade.

O camiño non é doado, nunca o foi. Aínda hai moitas barreiras que salvar. Físicas, tecnolóxicas, e as peores de todas, mentáis. Pero cada unha das pequenas vitorias que logramos, déronnos forza. E estamos preparados para seguir camiñando e conseguir que o 3 de Decembro sexa proclamado o Día Internacional das PERSOAS.

 

 

Ángeles Miguélez

Publicado en Colaboracións | Etiquetado , , , , | Deixar un comentario

Museos dentro fora

Neste blog, que se chama Museos Posibles, tratamos de visibilizar todas aquelas acións e intervencións que van facendo posible que a accesibilidade plena e universal sexa cada vez máis algo real, e non só coma un párrafo bonito no medio dun texto legal ou dun artigo social.

Eiquí xa fomos testemuñas da loita de diversos colectivos por acadar o acceso con liberdade e igualdade á cultura e ó patrimonio; das múltiples iniciativas de institucións públicas e privadas por conquerir tamén eses obxetivos; de fracasos, éxitos, erros e acertos.

Pois sendo fieis ó noso compromiso, vou tratar de achegarvos un proxecto dos que está levando a cabo a Rede Museística Provincial de Lugo e que se chama Museos Públicos 25.2,  no que se fai efectiva a teoría da museoloxía social que fala de levar os museos a aqueles que por diversas razóns non poden acceder físicamente a eles. Neste caso trátase dos internos do cárcere de Bonxe, que o estaren privados da libertade de movemento que nos recoñece o artigo 17 da Constitución, non teñen a posibilidade de acudir ó museo, pero tamén na Lei de Leis, no artigo 25.2 , recoñéceselles o dereito a a acceder á cultura.

Con iste programa, persoal da Rede está acudindo unha vez o mes á prisión, para cun grupo de internos, que cada sesión aumenta, coñeza os museos que integran a Rede e as coleccións que albergan, o mesmo tempo que interactúan cos outros grupos que participan e conforman as actividades da Rede, como o Clube Pequeamigos ou o Club senior.

A sociedade na que vivimos está chea e énchenos a nos de prexuizos e tabúes, e ó entrar nun cárcere, non podemos evitar irlle temendo ó contacto coa xente que alí está interna, pero ó chegar cabo dela descobres que son usuarios e visitantes como os que a diario temos no Museo, persoas con gañas de esquecer por un par de horas a súa situación,con gañas de mergullarse nos museos e nas pezas, con gañas de interactuar con elas, con gañas de colaborar e participar en proxectos, con gañas de ver o resultado da súa participación.

Nos pouco máis de dous anos que levo traballando na Rede Museística Provincial de Lugo, tiven a sorte de ter moitos momentos nos que me  sentín moi recompensada pola miña pequena labor, sobor de todo cos rapaces e os maiores que son se cadra dos colectivos máis expresivos no seu recoñecemento.

Pero a lectura dunha serie de cartas dos internos agradecendo a execución do programa Museos Públicos 25.2, a fantástica acollida que me brindaron os dous días nos que acudín coa Xerente da Rede, Encarna Lago, ó cárcere de Bonxe a realizar a actividade e a visita ó Museo do Mar que unha parte dos internos participantes no programa fixeron o día 9 de Agosto, quedan grabados no meu corazón e na miña escasa vida profesional, coma uns dos intres máis fermosos e satisfactorios.

Nesa visita, ademáis de deixarme abraiada pola moita atención que tiñan prestado os días nos que estiven con eles e elas tratándolles de achegar o Museo,  coñecíano sen telo pisado nunca, compartimos experiencias, desexos e ata un xantar, e deixaron como regalo dúas preciosas maquetas  dunha dorna e máis dun galeón que fixeron nos seus obradoiros.

Isto si que é de verdade “museos dentro fora” e non pura floritura e demagoxia, por iso quero darlle as grazas a Encarna, por terme permitido participar no proxecto, a Xavier, coma cabeza visible dunha chea de funcionarios que levan a cabo unha calada e pouco recoñecida gran labor, e a Alberto ou Nazaret, como representantes dos internos que loitan por seguer pegados á vida.

Publicado en Colaboracións | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

II Congreso Internacional de Educación e Accesibilidade

 

As veces poñer un pouco de distancia coa cotidianidade, co traballo diario, é unha práctica saudable e beneficiosa, por unha banda danos a oportunidade de desconectar co día a día e por outra permítenos ter outra perspectiva á hora de analizar o traballo feito

 

O II Congreso Internacional de Educación e Accesibilidade, organizado polo Máster en Museos, Educación e Comunicación da Universidade de Zaragoza, celebrado en Huesca do 2 ó 4 de Maio, foi unha ocasión extraordinaria para elo. Nel, máis de 250 profesionáis de museos, universidades, asociacións de persoas con discapacidade, empresas e institucións, puxeron en común as accións levadas a cabo na procura da apertura da cultura e do patrimonio a colectivos con risco de exclusión social, en cárceres, hospitáis, persoas con discapacidades físicas, sensoriais, cognostitivas…

Aproveitouse a ocasión para discutir cales foron os éxitos e os fracasos, cales as debilidades e as fortalezas, cales os campos e as materias conquistadas e cales aquelas que aínda estaban por conquistar.

E cal foi a nosa sorpresa, a dos representantes da Rede Museística Provincial de Lugo, unha institución local e con medios escasos en comparación con outros grandes centros como o Reina Sofía, Museo do Prado, Thyssen… o comprobar que a nosa labor neste campo, o da museoloxía social, era coñecida, recoñecida e seguida por profesionáis de toda España, Portugal, Bélxica ou o Reino Unido, que nos poñían de exemplo a seguir.

Pero é que realmente intervencións para tratar de facer o máis accesibles posibles os catro museos da Rede, programar de forma inclusiva, ou proxectos tan innovadores como o de Fotografía a Cegas, Museos Públicos 25.2, ou o Álbum da Memoria Compartida, amosan ademáis que dende a Rede se pretende a inclusión de todos os colectivos que conforman a sociedade. Isto é unha pretensión a longo prazo, con espíritu de permanencia, non un proxecto floreiro que despóis de publicitarse na prensa e quedar bonito se esquece.

Para nos foi un orgullo participar neste Congreso e sentirnos referente e faro de outros museos e institucións que coma nos, teñen por meta a accesibilidade universal e a inclusión. Xa que como vos indicaba ó comenzo, ás veces hai que afastarse un pouco do ámbito propio para decatarse de que non o estamos a facer mal de todo.

 

 

Ángeles Miguélez, Guía do Museo Provincial do Mar.

 

Publicado en Colaboracións | Etiquetado , , , , , | Deixar un comentario

Arte, Cultura e Cárcere

No marco do II Congreso Internacional de Educación e Accesibilidade presentamos a publicación “Arte, Cultura e Cárcere”, na que se recollen as principais reflexións extraidas do proxecto de investigación “Prácticas artísticas en Centros Penitenciarios” xunto con relevantes experiencias artísticas desenvolvidas neste contextos.
As institucións, asociacións e profesionais que participan con artigos son: MuseOteizaFundació Pilar i Joan Miró a MallorcaMusée du LouvreMuseu de Ciències Naturals de Barcelona, Rede Museística Provincial de Lugo, Museo Etnolóxico de RibadaviaArtiumMusac, Laboral Centro de Arte e Creación Industrial e o FRAC PACA de Marseilla.
As asociacións e profesionais que participan con artigos son: Jordi Canudas (artista), Cristina Núñez(fotógrafa), RUÍDO photoMarcelo Exposito e Verónica Iglesia (artistas), Anita García(diseñadora),Asociación Cultural Finmatum, Teatro YesesCompaniadella FortezzaIsabel López (avogada e criminóloga) e Juan Pablo Santi (investigador)

Publicado en Novas | Etiquetado , , | Deixar un comentario

Manual de accesibilidade e inclusión en museos

Acaba de saír o “Manual de accesibilidade e inclusión en museos e lugares do patrimonio cultural e natural”, de Editorial Trea, do que somos editores científicos Antonio Espinosa Ruiz ( Vilamuseu,Universitat d’Alacant / Universidade de Alicante (canle oficial) eCarmina Bonmatí (Vilamuseu). O Manual pertence á serie Manuais de Museística, Patrimonio e Turismo Cultural, e nel participan tamén outros dezasete autores, entre os especialistas máis reputados de España e Brasil en deseño para todos e accesibilidade a museos e equipamentos públicos, como Begoña ConsuegraPedro Lavado(Ministerio de Cultura), Encarna Lago ( Rede Museística Provincial deLugo), Enrique Rovira-Beleta ( Rovira-Beleta Accesibilidad), Viviane Sarraf ( Museus Acessiveis, Brasil), Francesc Aragall e Inma Bonet (Design for All Foundation), Joan Sibina ( Sibina & Partners), Teresa Soldevila ( Museu Marítim de Barcelona), Mariña Puyuelo (Universitat Politècnica de València UPV), Àlex Dobaño ( avanti avantiStudio Design for All), Joan MGil e Francesc Lluch ( Àgils Comunicació oficial), Paula Doncel ( Thalia Guies Turístics) ou Concepción Blocona ( ONCE), entre outros.

Publicado en Novas | Etiquetado , , | Deixar un comentario

2 DE ABRIL – DÍA MUNDIAL DA CONCIENCIACIÓN DO AUTISMO

Como todos os anos, o día 2 de abril, é o elixido para realizar accións en prol da concienciación do autismo. Este ano queremos falarvos da campaña de actos que puxo en marcha RAIOLAS e CAPACES, en colaboración con diversas institucións como a Deputación de Lugo, para conmemorar esta data.

En primeiro lugar sumáronse á campaña “Light it up Blue” (iluminalo en Azul), que é un proxecto a nivel mundial para iluminar as fachadas de monumentos, edificios, e mesmo locais comerciais, de cor azul. É unha acción que pretende visibilizar e concienciar á sociedade a loita que asociacións como RAIOLAS ou CAPACES realizan día a día. Os edificios que se iluminaron onte ás 21:30 foron unha parte da muralla, a fachada da deputación e as torres da catedral. Así mesmo colocáronse lazos azuis en solidariedade coa causa nos devanditos edificios. Na sede destas asociacións podedes atopar lazos e globos para poder colocar nas vosas xanelas, balcóns ou escaparates para apoiar o proxecto neste día.

 

Outra acción que levará a cabo durante todo o día de hoxe é a colocación dun photocall na Praza Maior de Lugo no que se realizarán fotos para montar un álbum conmemorativo deste día tan significativo e importante. Animámosvos a todos a participar no mesmo.Os actos pecharanse o día 5 cunha cea.

 

 

Publicado en Novas | Etiquetado , , , | Deixar un comentario

Fotografía a cegas II

Este sábado, 15 de marzo, ponse en marcha no Museo Provincial de Lugo a segunda edición do proxecto FOTOGRAFÍA A CEGAS. Unha aventura que percorre os catro museos da Rede Musistica e as súas contornas, con obradoiros e experiencias para os que “sen ollos” queren ver e sentir. Nesta edición, dirixida pola xerente da Rede, Encarna Lago, e asesorada tecnicamente por Ángeles Miguélez, interveñen os fotógrafos e/ou profesionais do vídeo Iago Eireos, Germán Limeres, Antonio López Losada, Xosé Reigosa, Mario Fernández, Henrique Lama e Josetxu Piñeiro.

Buscar outras realidades, entender a fotografía como unha ferramenta próxima, que pode utilizarse sen ollos, sen necesidade de ver o que se ten diante, senón buscando o que se sente ou se pensa, rebuscando para mostrar a inquietude que responda un reflexo persoal nun medio case hostil guiado pola luz, que permite dialogar co que está oculto. Á fin e ao cabo ese é o principio básico de calquera medio de expresión, reflectir unha inquietude, buscar respostas dentro da capacidade comunicativa e expresiva e sementar o reflexo interior de cada individuo.

A Fotografía é quizais dentro das disciplinas artísticas a antítesis da ceguera, noutras linguaxes artísticas é común que persoas cegas atopen a súa vocación, fácil atopar un cego músico ou literato, cun oído e verbo altamente desenvolvido, un cego escultor ou pintor, guiado polo tacto e o relevo, e menos común pero non tan estraño é atopar a un fotógrafo cego. Existen precedentes de resonancia internacional que demostran a capacidade de manexar o medio fotográfico na total escuridade, buscando na súa situación persoal un discurso que os identifique, son os exemplos de Evgen Bavcar ou Pete Eckert, fotógrafos cegos que demostran coa súa obra outro modo de vivir e experimentar a fotografía, artistas que coa súa obra persoal penetráronse nun mundo descoñecido, atrevéndose a pintar un lenzo en negro con pinceles de luz.

A verdadeira grandeza desta experiencia de aproximación ao mundo visual a través da fotografía para unha persoa que descoñece as linguaxes visuales, xorde no momento de compartir unha imaxe, un cego pode realizar unha fotografía polos seus propios medios, sentir a calor e orientación do sol, oír e percibir distancias, falar e escoitar o instante, tocar, buscar e situar, en definitiva meditar unha imaxe, un instante que pretenda construír e recordade cos seus sentidos, recreando unha atmosfera persoal, o resultado final compártese e coméntase, non deixa de ser un traballo colaborativo onde un ofrece a súa obra e a súa experiencia persoal e a cambio outro responde prestando a súa visión e opinión, un intercambio que non queda tan só no papel fotográfico e convértese nunha obra que deixa de ser estrictamente visual e penétrase na expresión oral, onde ademais de compartir e reflectir unha imaxe analízase e extrae a parte cognitiva e sensible do instante, queda patente a intención orixinal e debátese a experiencia e o resultado desde ángulos varios.

Publicado en Novas | Etiquetado , , , | Deixar un comentario